TransAmfietser 5: medefietsers

Als TransAmfietser kom je op plaatsen met schilderachtige namen. Henk is nu in Missouri, waar hij fietst door het Ozarkgebergte. De afstand die hij tot nu toe in totaal heeft afgelegd is 3294 kilometer. De gemiddelde afstand per dag is zo’n honderd kilometer. Per dag geeft hij aan op zijn weblog hoeveel hoogtemeters hij heeft afgelegd. Dat zijn er soms wel 1500.

Omdat hij nu een maand de TransAmerica route fietst, treft hij regelmatig mensen die hetzelfde doen. Soms fietst hij een stukje met ze op. Bijvoorbeeld met een echtpaar uit Boston. De man was “de bob” , dat wil zeggen dat hij zo’n karretje met één wiel achter zijn fiets had hangen met daarin hun spullen. Dat noemen ze in Amerika een bob. Zíj was een tenger vrouwtje van tegen de zeventig, maar ze fietste Henk er heuvelop wel mooi uit. Met dit echtpaar uit Boston is hij de Mississippi overgestoken. Op een gegeven moment werden ze ingehaald door een gezin, vader, moeder en twee tienerdochters. Moeder was duidelijk de leader of the pack. Er moest een afstand van 140 kilometer gehaald worden vandaag, en zij moedigde haar man en kinderen aan met strijdkreten.

Die avond sliep hij in Chester, in de Eagles Bicycle Shack of the Fraternal Order of the Eagles. Althans, daar had hij kunnen slapen. Maar het schuurtje met stapelbedden trok hem niet zo. Hij heeft zijn tent opgezet. In de Bicycle Shack sliep een vrouw uit Finland. De dag erna had hij met haar afgesproken samen op te fietsen. De vrouw deed rustig aan. Heuvel op stapte ze al snel van de fiets stapte en ging wandelen. Henk wachtte dan boven op haar. Want het is niet aardig om halverwege de dag te zeggen: nou, tot ziens he! De volgende dag fietste hij zonder de Finse verder , omdat zijn einddoel tientallen kilometers verder ligt dan het hare.

Hoe vind je nu de juiste weg? Henk is op pad met kaarten van de TransAmerica fietsroute, de route is gemarkeerd met borden, en dan heeft hij nog een GPS bij zich. En waar overnacht je? Want de tocht gaat door dunbevolkte, landelijke gebieden waar niet iedere vijf kilometer een dorp is, zoals in Nederland. Dus zijn langs de route overal kerken, gemeentehuizen en brandweerkazernes waar je op het grasveld mag kamperen. Ook zijn er voorzieningen zoals bovenstaande shack. Henk heeft tot nu toe overnacht in een hippiecommune, op de vloer van een vergaderzaaltje van een kerk, in een Hikers Hostel wat een verzameling oude banken en stoelen bleek te zijn, maar ook in motels, Bed and Breakfasts, jeugdherbergen, en natuurlijk in zijn tent.

Wie het allemaal van dag tot dag wil volgen, verwijs ik naar henkfietstdetransamerica.waarbenjij.nu

Alette Jurgens-van Bentum

Alette Jurgens-van Bentum (1972) is Neerlandicus, wekelijks bezoeker van de sportschool en schrijfster van het autobiografische boek TIKA. Met enige regelmaat zal ze op Energy+ Life bloggen over haar visie op gezondheid, sporten en voeding.

Google+