Zevenheuvelenloop 2012

Een hardloper zet nog een laatste sprintje in naar de finish, dan struikelt hij bijna over de loper die de eindstreep een paar seconden eerder haalde en die nu op zijn hurken zit uit te hijgen. Het is dringen geblazen. Sommige atleten zijn zo kapot als ze aankomen dat ze óp de finishlijn stoppen met lopen en hun handen op hun knieën leggen. Anderen gaan op de grond zitten, sommigen leunen tegen hekken. Achter me geeft iemand over. De Zevenheuvelenloop in Nijmegen is niet zomaar een rondje hardlopen zo blijkt. Of, zoals een compleet bezwete man nog net kan uitbrengen: ‘wat een lijdensweg’.

Terug naar vanochtend:

Zevenheuvelenloop lopers‘Dit is toch gewoon een van de klassiekers!’ Klinkt het een beetje verontwaardigd na mijn vraag waarom er vandaag door de man die tegenover me staat gelopen wordt. Op een regenachtige parkeerplaats spreek ik Pim Eerenvelt uit Lutjewinkel. Vanochtend al om 5:00 was hij al op om zijn vriend Daniel Hans uit Egmond aan de Hoef op te halen en naar Nijmegen te rijden voor de 29eZevenheuvelenloop. Beide heren hebben er zin in. ‘Vorig jaar kon ik niet eens lopen, ik was namelijk 50 kilo zwaarder’ vertelt Pim trots. Daniel is 30 kilo kwijt. ‘Toen hij me begeleidde met de fiets tijdens het trainen begon Pim het ook leuk te vinden’ ‘ Ja, het is allemaal zijn schuld’, grinnikt Pim. ‘Het vechten tegen jezelf, daar doen we het voor’. En vechten moet ie want Pim heeft vorige week nog een halve marathon gelopen. ‘Ja, die voel ik nog wel ja’.

Spit en vuilniszakken

Pim is niet de enige die al voor aanvang van de loop te kampen heeft met pijn. De voorzitter van de organisatie liet eerder al op twitter weten zich niet fit te voelen vanwege spit. Desalniettemin verschijnt Ton van Lieshout vandaag gewoon op het startveld. Net als de twee vrienden Gijs Jansen en Jelle van den Berk uit Veghel die tegen de miezerregen die al de hele ochtend valt vuilniszakken over hun kleren hebben aangetrokken.

Zevenheuvelenloop lopers

‘Iedereen zei dat we vuilniszakken aan moesten trekken dus dan doen we dat maar.’ Heel ervaren zijn ze niet in hardlopen vertellen ze. ‘We willen graag een keer een marathon lopen, en we doen nu mee om te kijken hoever we al zijn.‘ zegt Gijs. ‘En we willen ook wel eens zien hoe dat nou in zijn werk gaat zo’n wedstrijd.’ vult Jelle aan, Echt trainen voor een marathon (het liefst die in Amsterdam) hebben ze nog niet gedaan. ‘Ja, als je dat blokje om wat we wel eens rennen meetelt dan zijn we in training.’ Ik wens de twee heren oprecht veel succes. ‘Je ziet ons wel als we kruipend over de finish komen!’ is hun antwoord.

Topatleten aan de start

In het eerste startvak staan de toppers (waaronder de Ethiopische Tirunesh Dibaba en de Keniaan Leonard Komon, de houders van het wereldrecord op de 15 kilometer) klaar om te starten.  Ook andere topatleten zijn aanwezig zoals Miranda Boonstra (marathonspecialist die afgelopen jaar 8 seconden te kort kwam voor haar deelname aan de Olypische Spelen), Tiki Gelana (Goud op marathon van Olympische Spelen ‘12) en Jesper van der Wielen (1e op Dam tot Damloop). Als het startschot klinkt zijn de toppers snel weg. Achter hen starten dan nog zo’n 26400 andere lopers.

Zevenheuvelenloop lopers

‘Het komt nog wel goed met Nederland’

Ondanks de regen staat er flink wat publiek langs de kant. ‘Ik klap voor jullie allemaal, het komt nog wel goed met Nederland!’ Het gejuich van de dame langs de kant zorgt voor vrolijk lachende gezichten in de sliert hardlopers.  Even verderop staat ex-burgemeester van Nijmegen Thom de Graaf, tussen de lopers loopt Edwin van der Sar.

 

Terwijl er nog steeds mensen starten, komen de toppers na een kleine drie kwartier alweer binnen. Niet de Keniaan Leonard Komon komt als eerste binnen, maar zijn landgenooi Nicolas Kipkemboi. Hij finisht in 42.01. Bij de vrouwen wint Tirunesh Dibaba met 47.08. Geen wereldrecords. Iets waar de organisatie wel op gehoopt had.

Zevenheuvelenloop lopers
Zevenheuvelenloop lopersMeer dan een uur later wordt er nog steeds gefinisht. Ik zal hier niet herhalen wat er allemaal wordt gezegd door de lopers die nu net de finish over komen, maar keurig zijn ze niet. Vlak na de finishlijn laat een vrouw haar hoofd op de schouder van haar vriend vallen. Ze zegt niks. Even ben ik bang dat ze neer zal vallen maar dat is eigenlijk niet nodig want de EHBO houdt alles haarscherp in de gaten. De een na de ander hoor ik vloeken, zie ik instorten. De Zevenheuvelenlopers zijn nat van het zweet, kwijlen, huilen maar vallen elkaar ook in de armen, juichen met de handen in de lucht en wachten gespannen op familie en vrienden die nog moeten finishen.

Ik loop tussen gefinishte hardlopers door richting uitgang. ‘Dit was echt vet! Kicken man’ klinkt het als een soort oerkreet achter me. Ik kijk om, en zie de vrouw die ik eerder zag met haar ogen dicht en haar hoofd op de schouder van haar vriend.

Karin Leijen (1984) is freelance journalist en editor met Twentse roots maar woonachtig in de Betuwe. Is (mede)eigenaar van audiovisueel productiebedrijf Pecto Productions. Doet haar best om gezond te leven, sport daarom regelmatig en is zelden te vinden bij een fastfoodketen. Houdt van slechte films en goede muziek. Heeft last van ochtendhumeur, bewondert doorzetters en kan een beetje humor in de mens zeer waarderen.

Google+