47e Amstel Gold Race prooi voor Enrico Gasparotto

Gisteren werd de Amstel Gold Race voor de 47e keer verreden. Gestart werd er in Maastricht, gefinished op de Cauberg in Valkenburg. Een rit over 250 kilometer waarbij er 31 maal een helling moest worden beklommen (waaronder 3 maal de Cauberg). De rit eindigde in een overwinning voor Enrico Gasparotto van de Astana ploeg, een 30-jarige Italiaan. En dit was niet de winnaar die men in Limburg verwachtte want waar de laatste jaren alleen “grote” namen wonnen is deze Italiaan een relatief onbekende ster aan het wielerfront. Alhoewel deze renner een paar jaar geleden al eens derde werd in deze koers.

De koers zelf was vrij eenzijdig. Al vroeg een kopgroep van 9 renners die maximaal een kwartier voorsprong kregen en waarvan uiteindelijk 2 rijders overbleven. De Fransman Romain Bardet van AG2R en de jonge Amerikaan Alex Howes van Garmin. De Fransman hield het langst vol maar uiteindelijk moest ook hij op 9 kilometer van de finish capituleren. Daarna sprintte Oscar Freire uit Spanje weg uit het peloton en hij draaide met enkele seconden voorsprong de laatste beklimming van de Cauberg op. De 36-jarige Spanjaard werd op 200 meter van de finish echter achterhaald door Peter Sagan, Jelle Vandendert en Enrico Gasparotto. Lang leek het er op dat de Belg Vandendert zou gaan winnen maar met een ultieme jump kwam de Italiaan Gasparotto nog voorbij om zo zijn eerste grote overwinning te boeken.

Spannend werd het dus pas op het einde maar het feest rondom de koers in Valkenburg barstte al vroeg los. Vrolijk uitgedoste Limburgers (het leek soms bijna carnaval), talloze Nederlanders, uitgelaten Belgen, druk pratende en telefonerende Italianen, een enkele Luxemburger, Duitsers, Spanjaarden en nog veel meer nationaliteiten zorgden voor een prima sfeer langs de route op weg naar de Cauberg. En dat dit ook kan zonder problemen werd gisteren opnieuw bewezen. Wat dat betreft was dit een mooi voorbeeld van hoe sport kan verbroederen. Geen gekke dingen, als er wat gevraagd werd door politieagenten werd dit netjes opgevolgd, geen opstootjes, gewoon gezellige gekte. Hoe anders als bij andere sporten (denk hierbij bijvoorbeeld aan de voetbalrellen). Frappant ook dat de Cauberg tot 10 minuten voor de finale ook door elke fietser nog kon worden beklommen en zo zag je mensen op gewone fietsen, racefietsen, tandems en zelfs een bakfiets onder luid gejuich van de mensen langs de kant omhoog gaan. Een ieder die een keer topsport op een leuke en gezellige manier van dichtbij wil bekijken kan ik aanraden om volgend jaar eens deze wielerklassieker te bezoeken. Ik heb er in ieder geval van genoten.

Jos Eerden