Alpe d’Huzes 2012

Het is pikkedonker aan de start van de zevende editie van Alpe d’Huzes. Zo donker dat de hele berg waar het vandaag om draait niet eens te zien is.  Duizenden mensen zijn echter al op de been om op tijd aan de start te verschijnen. Om half vijf in de ochtend, als de nevel nog als een mysterieuze deken over het Franse landschap ligt beginnen duizenden fietsers (en sinds 2010 ook runners) aan hun missie om de legendarische Alpe d’Huez te bedwingen. 

Ieder jaar wordt de Alpe d’Huez omgetoverd tot Alpe d’Huzes. De deelnemers hopen ieder op hun eigen manier een bijdrage te kunnen leveren aan de strijd voor de overwinning op kanker. Maandenlang hebben de individuele atleten en de teams zich hard gemaakt om zoveel mogelijk geld op te halen.

‘Heb je die lawaaidingen weer.’

Wanneer de eerste fietsers voorbij komen hebben vrienden en familie zich langs de route verzameld. Vrijwilligers delen klaphandjes uit aan het publiek.  ‘Heb je die lawaaidingen weer’  hoor ik een van de fietsers lachend zeggen. Een andere fietser krijgt in de eerste paar meters die hij aflegt een lekke band. Er is geen paniek. De man wordt geholpen door zijn teammaten en kan al snel zijn weg vervolgen. De stemming zit erin. Werkelijk iedereen heeft zin in deze dag die, hoewel koel begonnen, al snel warmer zal worden.

Kaarsen langs de route

De eerste klim wordt in het donker afgelegd. Langs de route omhoog hangen spandoeken, staan dingen op de weg geschreven en op veel plekken branden kaarsen ter nagedachtenis aan al die mensen waarvoor vandaag gereden wordt. Een indrukwekkend gezicht.

Als de nevel is weggetrokken, de maan heeft plaatsgemaakt voor de zon en de temperatuur een paar graden is gestegen rij ik achterop de motor met een zogenoemde ‘motard’ omhoog. Voor het eerst zie ik pas hoe steil de Alpe eigenlijk is. Al bij het eerste klimmetje zie ik goed getrainde fietsers zwoegen om omhoog te komen. Bij een watervalletje staat een man met een fiets die met de handen aangestuurd moet worden. Hij is kapot.
Hij moet nog zover.

Het publiek langs de kant klapt, joelt en juicht de deelnemers de berg op. Bocht voor bocht, klim voor klim. Een voor een komen de fietsers en runners voor de eerste keer op de top aan. En tot mijn verbazing raast ineens ook de man met de ‘handfiets’ voorbij. Held.

Joke en Els

Op een terras op de top van Alpe d’Huzes zit ik in met Joke Speksnijders te wachten op haar dochter Els Brouwer die sinds november trainde om de Alpe d’huzes lopend te doen. Els heeft er geen idee van dat haar moeder in de buurt is. Joke(die al acht jaar niet op vakantie is geweest) is namelijk in het diepste geheim in een touringcar naar Frankrijk afgereisd om haar dochter aan te moedigen. Samen rekenen we uit hoe lang het nog duurt voordat Els de top bereikt. Het zal nog wel even duren schat ik  en we nemen nog een kop Cafe Ole!

Dan komt Els ineens voorbij het terras lopen. Moeder Joke springt op, gilt en rent keihard achter haar nietsvermoedende dochter aan. Na de finish vliegt moeder haar stomverbaasde dochter om haar nek. Ze hebben elkaar sinds kerst niet gezien. Als Els een beetje is bijgekomen van haar snelle klim steken moeder en dochter samen een kaarsje aan voor opa. Niet veel later vertrekt Els opnieuw om de Alpe voor de 2e keer lopend te bedwingen. Heldin.

 

Els Brouwer is stomverbaasd haar moeder te zien

De uren vorderen en finish naar finish wordt gehaald. ‘De tweede keeeeeeeeer aan de top!’ roept de Brabantse dame die gehuld in zuurstokkroze jurk en met zilveren pompoenen in haar hand elke deelnemer binnenhaalt en het publiek opzweept met haar typische Brabantse gezelligheid. Geen moment van vermoeidheid, alleen maar feest. Opzwepende muziek schalt uit de speakers. ‘Kijk daaaaaaaaaar de jongste deelneemster! Applaus mensen, applaus!’ Het publiek gaat uit zijn dak bij het zien van het kleine meisje dat dapper doorstapt tot het einde.

Totaal aantal deelnemers Alpe d’Huzes 2012: 8156 

Oudste vrouwelijke deelnemer: Maria van Hees (65)
Jongste vrouwelijke deelnemer: Suzan Leenderts (9)
Oudste mannelijke deelnemer: Jan van Asseldonk (78)
Jongste mannelijke deelnemer: Sjoerd van den Heuvel (7)

 

 

 

 

Team Lingewaard

Meer dan 70.000 euro haalden ze op door zichzelf te laten sponsoren, maar ook door appelflap- en rozenverkoop, dineracties, golftoernooien en nog veel meer. Het hele jaar is team Lingewaard er druk mee geweest. Twee van hen, Erwin Nederlof en Sven Janssen fietsten vanuit Huissen (bij Arnhem) naar de Alpe in zes dagen tijd. De rest beklimt de berg vandaag. Sommigen overwinnen zichzelf door de berg een keer te bedwingen. Anderen halen twee keer en sommigen zelfs vijf en zes keer. Bovenaan de berg zie ik Joop Janssen en Johan Rijnders arm in arm finishen. Joop is kapot, tranen vloeien. Het is een topprestatie.

Tijdens de avonduren groeit het feest bij de finish. Deelnemers bereiken voor de laatste keer die dag de top. Vlak voor de laatste bocht verzamelen teams zich om hand in hand over de finish te gaan. Sommige teams tillen hun fiets boven hun hoofd over finish, andere team finishen met een fiets in de hand waar niemand opzit. Vorig jaar zat daar nog iemand die ondanks zijn ziekte de top bereikte.

Sport is emotie. Dat wordt bevestigd op de Alpe d’Huzes. Ik lach, klap, joel en dans langs de kant om alle topsporters binnen te halen. Tussen alle teams fietst een jonge jongen in zijn eentje. Een grijns verschijnt op zijn gezicht bij het zien van de finish. En dan stopt hij met trappen en wijst met twee vingers richting de helderblauwe lucht. Het publiek juicht, Ik ben er stil van. Uiteindelijke opbrengst: meer dan 30 miljoen euro!

 

 

Karin Leijen (1984) is freelance journalist en editor met Twentse roots maar woonachtig in de Betuwe. Is (mede)eigenaar van audiovisueel productiebedrijf Pecto Productions. Doet haar best om gezond te leven, sport daarom regelmatig en is zelden te vinden bij een fastfoodketen. Houdt van slechte films en goede muziek. Heeft last van ochtendhumeur, bewondert doorzetters en kan een beetje humor in de mens zeer waarderen.

Google+