25 adembenemende kilometers (Posbankloop)

De zon schijnt door het dunner wordende bladerdak van de bomen recht op een stel varens. Ergens klinkt het geluid van een vrolijk vogeltje en zachtjes knisperen takjes onder de voeten van de wandelaars. ‘HE! DIT IS EEN VOETPAD GÉÉN FIETSPAD! ‘ buldert de man achter me naar een stel tegemoetkomende wielrenners. Ik spring van schrik een halve meter in de lucht, de fietsers vliegen langs ons heen en vervolgen hun weg door het natuurgebied Veluwezoom.

‘Wat een chagrijn’ denk ik. Maar even later kom ik erachter dat de boze wandelaar niet heeft geslapen en sinds gisterenavond 21:30 aan het wandelen is. Nou vooruit, het is ook wel erg irritant dat ik steeds bosjes in moet springen terwijl die fietsers geen millimeter uitwijken.

Even een slok en dan de laatste km's van de Kennedywalk. Pieter staat rechts.

‘Hij heeft er al 65 kilometer op zitten’

Ik loop naast Pieter uit Wadenoijen. Ook hij is al uren aan het lopen. De Kennedywalk waar hij (en de boze man) aan deelnemen begon gisterenavond. Het laatste deel van de route valt samen met de andere tochten die vanochtend van start zijn gegaan. Terwijl ik de eerste van mijn 25 kilometers loop heeft hij er dus al 65 kilometer op zitten. Desondanks lopen we hetzelfde tempo.

Na een lange zomervakantie vol snacks en drank pak ik het sporten vandaag weer op. 25 kilometer vind ik een knap eind en ik hoop dat ik er zonder kleerscheuren van af kom. 80 kilometer vind ik nog een veel knapper eind maar Pieter heeft er weinig moeite mee, het is inmiddels zijn 26e Kennedymars. Het hele land rijdt hij er voor door. ‘Als het ver rijden is naar huis dan leg ik na de mars een matras in mijn busje en slaap ik eerst een uur voordat ik achter het stuur kruip, je wilt natuurlijk niet in slaap vallen onderweg.’

Terwijl we links en rechts andere wandelaars inhalen met ons snelle tempo vertelt Pieter over zijn medewandelaars: ‘Er is een paar dat vrijdagnacht een Kennedymars liep en zaterdagavond aan de tweede begon, dan zit je wel op de grens, misschien er zelfs over.’ We zijn het erover eens dat aan een prestatieloop wel wat training vooraf moet gaan. ‘Anders verpest je je eigen lichaam en daar is niemand mee geholpen.’

Routes
Sportief mogen de wandeltochten niet worden onderschat, ook vanwege het heuvelachtige gebied. Zeker voor de langere afstanden is enige training vooraf noodzakelijk. De wandeling van 15 kilometer voert voor het grootste deel over Landgoed Beekhuizen. De tochten van 25 en 35 kilometer gaan verder Nationaal Park Veluwezoom in en doen ook het bezoekerscentrum van Natuurmonumenten in Rheden aan. Bron: atagposbankloop.nl

Op zoek naar de splitsing

‘Pas op, splitsing’ zien we op een bordje. We lopen door, in de veronderstelling straks de routesplitsing tegen te komen. Na een minuut of tien vindt Pieter het wel heel lang duren. ‘Ik denk dat je terug moet’ zegt hij. We vragen het een verkeersregelaar. ‘Ik ben slechts de verkeersregelaar’ zegt de man ‘maar volgens mij moet je rechts’. De man blijkt inderdaad beter in het regelen van het verkeer want een paar passen verder hoor ik van andere wandelaars dat de splitsing zich inderdaad ergens op het pas achter me bevindt. Pieter en ik geven elkaar een hand en terwijl hij richting finish loopt, ga ik op zoek naar de juiste pijl. Al met al zit er, met dank aan Pieter, in no-time al 7 km op en heb ik het gevoel dat ik net ben begonnen. ‘Dat wordt nog wel wat’ denk ik als ik de splitsing heb gevonden.

Mul zand en boomwortels

25 kilometer lopen is mij niet vreemd, het is vaker gelukt, alleen altijd op verharde wegen. De route van vandaag loopt dwars door nationaal park Veluwezoom. Een werkelijk prachtige omgeving met vergezichten, bos en hei. Maar ook met boomwortels, fikse klimmetjes, lastige afdalingen en (achteraf het ergste) mul zand. Op enkele stukken loop ik compleet alleen om pas weer mensen tegen te komen bij de stempelpost of rustlocatie. In het mulle zand lopen meer mensen. Allemaal ploeteren ze richting de volgende rustplaats. De omgeving is prachtig maar het kan me eigenlijk weinig schelen, dat mulle zand is killing en ik lijk geen meter vooruit te komen. Toch lukt het en ik ben blij de volgende pijl te zien, die wijst naar…..een hele grote trap omhoog. Op de trap rust een stel uit: ‘ik vind het wel een erg pittige tocht’ zegt de vrouw.

Als ik de laatste trede van de trap bedwongen heb voelt het als een overwinning. Terwijl ik al flink wat spieren begin te voelen  pak ik een bekertje limonade en hoor ik van de vrouw naast me dat ze een uur eerder is gestart dan ik. Dat geeft moed. ‘Misschien haal ik wel een recordtijd’ denk ik stiekem. Snel loop ik door. Nog maar een paar kilometer.

Tarzan is verdwaald

Met muziek van mijn ipod in mijn oren spring ik een heuse Tarzan over boomwortels heen, buig ik sierlijk voor hangende takken en huppel ik langs andere wandelaars. Links langs een boom, rechts langs een boom en dan is het stil.

Ik kijk om me heen. Waar net nog een tiental wandelaars liep zie ik nu niemand meer. De moed zakt me in de schoenen. ‘Stomme doos, weer verdwaald’ in mijn hoofd scheld ik op alles wat los en vast zit terwijl ik, bergop, het pad dat ik heb gevolgd weer terugloop. Weg recordtijd, weer een extra kilometer op de teller. Uiteindelijk vind ik het pad weer en maak ik me op voor de laatste kilometers die werkelijk uren lijken te duren. Als we uit het natuurgebied zijn en weer over het asfalt lopen doet werkelijk alles zeer.

Dan kruisen we ineens de hardlopers van de Posbankloop. Langs de wegen staat veel publiek dat klapt en juicht voor de renners. Ik kijk op mijn telefoon en zie ik dat ik inmiddels al 28 kilometer heb afgelegd. Ik doe net of het publiek voor mij juicht. Uiteindelijk haal ik de finish. Het is me weer gelukt.

 

Karin Leijen (1984) is freelance journalist en editor met Twentse roots maar woonachtig in de Betuwe. Is (mede)eigenaar van audiovisueel productiebedrijf Pecto Productions. Doet haar best om gezond te leven, sport daarom regelmatig en is zelden te vinden bij een fastfoodketen. Houdt van slechte films en goede muziek. Heeft last van ochtendhumeur, bewondert doorzetters en kan een beetje humor in de mens zeer waarderen.

Google+