Schaatsen op natuurijs

Hoera, het vriest en we kunnen schaatsen op natuurijs! Maar ga wel ergens schaatsen waar het veilig is. Een advies is bijvoorbeeld dat je nooit in je eentje moet gaan schaatsen, maar altijd op een plek waar meerdere mensen aan het schaatsen zijn. Maar dat dat geen garantie is, illustreert onderstaand verhaal.

Schaatsen op natuurijs

Enkele jaren geleden was er voor het eerst in tijden weer natuurijs en ik werd bevangen door schaatskoorts. Met een vriend reed ik in hoopvolle stemming naar Ankeveen. Daar aangekomen zagen we dat de opstapplaats was afgezet met hekken, waarop grote gele borden hingen. Pas op! Onbetrouwbaar ijs! Achter de hekken zagen wij tientallen mensen schaatsen. Dat wilden wij ook. Wat nou, onbetrouwbaar ijs. Die mensen schaatsen daar toch? En die weten toch zeker wel wat ze doen. Niks onbetrouwbaar, je kunt hier gewoon schaatsen, we zien het toch zeker zelf. Helemaal happy wrongen we onszelf door de hekken en bonden onze Noren onder.

Daar gingen we, tussen de rietkragen door. Het ijs kraakte en gaf af en toe een heuse knal. Overal schaatsten mannen in snelle schaatspakken die “mooi ijs!” riepen en “het kraakt wel he!” Op de open stukken bleven we in de buurt van de kant. De vlakte lonkte, maar dat leek ons echt niet verstandig. Het ijs was zwart en glad en gleed heerlijk onder onze schaatsen door. Kortom, het ging prima. Op de terugweg naar het opstappunt moesten we een omweg nemen: iemand was tussen de rietkragen door het ijs gezakt. In plaats van een ijsvloer lag er een ijskoud wak. Ieks! De alternatieve route voerde over een sloot. Halverwege lag een soort dam van paaltjes. Er stond water op het ijs. Sterker nog, het klotste nog net niet mijn schoenen in. Niet vallen, niet vallen, niet vallen, zei ik tegen mezelf, en stapte voorzichtig over de dam. Want natuurlijk had ik geen extra kleding bij me, laat staan van die prikkers om jezelf mee op het ijs te trekken als je er doorheen zakt.

Tjonge. Het was een mooie tocht geweest, maar of het nu zo veilig was, dat vroeg ik me af. ‘s Avonds werd op het journaal gewaarschuwd dat het natuurijs nog lang niet overal betrouwbaar was. De verslaggever bevond zich op een vertrouwde plek, achter hem waren hekken te zien en gele borden met de tekst ‘onbetrouwbaar ijs’. “Hier bij de Ankeveense plassen is het ijs nog maar vier centimeter dik,” zei hij, “het zal zeker nog een paar nachten duren voordat u hier kunt schaatsen.”

Tip!

Ga dus niet ergens schaatsen alleen maar omdat je daar anderen ziet schaatsen! Een aanwijzing dat het nog niet veilig is, zijn bijvoorbeeld hekken en grote gele borden met ‘pas op, onbetrouwbaar ijs’.

Alette Jurgens-van Bentum

Alette Jurgens-van Bentum (1972) is Neerlandicus, wekelijks bezoeker van de sportschool en schrijfster van het autobiografische boek TIKA. Met enige regelmaat zal ze op Energy+ Life bloggen over haar visie op gezondheid, sporten en voeding.

Google+