Ode aan de doorzetters

Het enige dat je ziet is de horizon, die bij elke meter verder weg komt te liggen. Het slijm verzamelt zich langzaam in je mond totdat je mondhoeken verzadigd zijn en je niets anders kunt dan een fluim op de grond spugen. Even geleden dacht je nog aan je werk, het huishouden en de auto die naar de garage moet. Nu denk je nergens meer aan. Je hoofd is eindelijk leeg. Je gaat.

Je voelt je spieren langzaam verzuren maar stoppen is geen optie. Terwijl je je vanmiddag nog prima voelde, ervaar je nu een golf van misselijkheid die vanuit je maag door je lichaam omhoog trekt. In je oor zegt een computerstem hoeveel kilometer je hebt afgelegd en hoelang je daarover hebt gedaan. Je besteedt er weinig aandacht aan en gaat door. Jij gaat door.

De wind snijdt in je gezicht en bij elke meter die je maakt lijken de sneeën in je wangen dieper te worden. Door de kou begint je mond iets te trekken, maar het kan je niet schelen, die wind krijgt jou niet klein. Je trekt je muts iets over je oren en je gaat gewoon door.

En zelfs als het zachtjes begint te regenen en je niet meer weet of je nu nat bent van het zweet of van de regendruppels, als je even niets meer ziet omdat je wimpers aan elkaar plakken door het water en het zout,  als een tak daadwerkelijk een kras in je gezicht maakt en als hoe vaker je snuift en snuit er zich toch meer snot lijkt te produceren, zelfs dan – ja zelfs dan- ga je door.  Jij gaat door.

Ode aan de doorzetter

Dit is een ode aan de doorzetter. Welke sport je beoefent is om het even. Soms zie ik jullie voorbijgaan, in verschillende tempo’s als ik lui liggend op de bank naar buiten kijk. De één flitst voorbij, de ander sukkelt. Hoeveel kilometer jullie er al op hebben zitten? Daar heb ik geen idee van. Dat maakt niet uit. Want ook als je net begint is er daadkracht nodig om door te gaan, thuis te kunnen komen. En waar menigeen het bij de eerste vermoeidheidsverschijnselen voor gezien houdt, gaan jullie door.

[author] [author_image timthumb=’on’]http://www.energy-life.nl/wp-content/uploads/2012/01/iStock_000014017874XSmall.jpg[/author_image] [author_info]Het Nederlands Instituut voor Sport en Bewegen heeft normen ontwikkeld voor fitheid van de Nederlanders. De fitnorm bestaat uit 3 keer per week minstens 20 minuten zwaar intensief bewegen. Bij zwaar intensieve lichamelijke activiteit gaat u zweten en raakt u buiten adem. Het percentage volwassen Nederlanders dat aan de fitnorm voldoet, ligt rond de 20%.[/author_info] [/author]

Ik zie jullie gaan, met flikkerende lampjes aan de jas vastgemaakt zodat we jullie ook in het donker kunnen zien. Het maakt jullie niet uit dat het donker is, of wat er op tv is. Jullie hebben iets in je hoofd, een doel, waar jullie voor gaan. En of het nou op dinsdagavond is of  op zondagochtend voor dag en dauw, we vinden jullie overal. Met allemaal dezelfde blik: oneindig maar niet ongelukkig. Wie snel genoeg kijkt ziet een glimp van passie en trots. Want jullie weten dat het doel wordt bereikt, ook al moet je nog zo ver. Want jullie gaan immer door.

Helden.

Karin Leijen (1984) is freelance journalist en editor met Twentse roots maar woonachtig in de Betuwe. Is (mede)eigenaar van audiovisueel productiebedrijf Pecto Productions. Doet haar best om gezond te leven, sport daarom regelmatig en is zelden te vinden bij een fastfoodketen. Houdt van slechte films en goede muziek. Heeft last van ochtendhumeur, bewondert doorzetters en kan een beetje humor in de mens zeer waarderen.

Google+