Marathon Rotterdam 2012

De ambities zijn torenhoog bij de Rotterdam Marathon. Koen Raymaekers en Miranda Boonstra krijgen vandaag voor het laatst de kans zich te plaatsen voor de Olympische Spelen en Sammy Kitwara, Moses Mosop en Peter Kirui, alledrie uit Kenia, jagen op het wereldrecord. Om dat te behalen moeten ze de tijd van landgenoot Patrick Makau (2.03.38) zien te overtreffen. Maar naast de toppers doen er nog duizenden andere sporters mee uit binnen en buitenland.

Bij aankomst in Rotterdam is het druk, heel druk. Lopers en toeschouwers krioelen als mieren door elkaar heen. Op de stoep van een grasperk met in het midden een kunstwerk zit Erik-Jan Beuzenberg zijn sportschoenen aan te trekken. Het is de derde keer dat hij de marathon gaat lopen.

Drie dagen pasta

Erik-Jan maakt zich klaar voor de marathon

‘De eerste keer moest ik kiezen tussen de 10 km en de marathon, toen heb ik maar voor de marathon gekozen’. Die eerste marathon liep hij makkelijk uit en dus schreef hij zich nog een keer in. ‘Voor de tweede marathon had ik echt getraind maar toch ging dat minder goed, ik was net wat sneller dan de bezemwagen’ lacht Erik-Jan. Hij wordt vandaag vergezelt door zijn vrouw Marjan die al drie dagen pastamaaltijden kookt voor haar man. ‘Als het er eenmaal op zit is hij hartstikke gelukkig’ zegt ze. ‘Maar we moeten nu wel gauw naar de start hoor.’

Klimmen voor de start

Voor de hekken bij de start is het dringen geblazen. Het is zo druk dat enkele atleten de start niet op tijd kunnen bereiken en dus maar over de hekken klimmen om zo in hun startvak te belanden. Spannende muziek schalt uit de speakers over de Coolsingel. Ik kijk naar de atleten die staan te popelen om te beginnen. Veel van hen hebben kippenvel, niet vanwege de spanning maar vanwege de snijdende wind. Die wind en de verwachte regendruppels zouden het geambieerde wereldrecord danig in de weg kunnen liggen.

 De Rotterdamse marathon is een van de best bezochte marathons en staat zowel nationaal als internationaal bekend als een toonaangevend loopevenement. De ABN-Amro Marathon Rotterdam huisvest maar liefst 3 wereldrecords. De marathon staat niet alleen bekend om zijn snelle parcours (het is de op 1na snelste marathon van de wereld) maar ook om de sfeer.

Als de spannende muziek zijn hoogtepunt bereikt klinkt het startschot van een kanon dat echoot tegen de Rotterdamse hoogbouw. Als een kolkende massa bewegen de hardlopers zich naar voren. Duizenden atleten die naar deze dag hebben toegeleefd en  keihard getraind hebben. 42,195 kilometer ligt er in het verschiet en de eerste meters zijn gemaakt.

Boterhammetje als ontbijt

Nog niet aan de start maar bij een hotel vlak in de buurt springt Roger Thijssen op en neer. In tegenstelling tot Erik-Jan die ik eerder sprak koos Thijssen niet voor de marathonafstand maar juist voor de tien kilometer. Hij heeft er zin in: ‘Ik heb er heel hard voor getraind’. Thijssen doet mee dankzij het programma bodyrun. Een trainingsprogramma dat bestaat uit een combinatie van fitness en hardlopen met als doel mensen enthousiast te krijgen voor hardlopen.  En dat is blijkbaar gelukt. De finishtijd is voor Roger niet het belangrijkste. ‘Je probeert wel je best te doen om een goede tijd neer te zetten maar het is belangrijker te genieten’ zegt hij. Een pastamaaltijd zat er bij hem niet in vanochtend. ‘Ik heb gewoon een boterham op, daarmee red je de 10 kilometer ook wel’.

‘Sterkste deelnemersveld ooit’

Directeur van de Marathon, Mario Kadiks, heeft er vertrouwen in dat het wereldrecord na 24 jaar afwezigheid weer in Rotterdam terecht komt. Hij spreekt van het sterkste deelnemersveld dat de marathon van de havenstad ooit aan de start had staan. Terwijl Miranda Boonstra en Koen Raymaekers zich de longen uit het lijf rennen om hun deelname aan de Olympische Spelen zeker te stellen en de Kenianen hun best doen om een wereldrecord te vestigen steekt de wind nog meer op. Het is diezelfde wind die ervoor zorgt dat alle ambities van de organisatie niet kunnen worden waargemaakt. De snelste loper is de Ethiopiër Yemane Adhane die finishte in 2.04.48. Geen wereldrecord en geen parcoursrecord.

 

Afzien

Op de Erasmusbrug is het afzien voor veel atleten. De wind, de kou, het aantal kilometers dat al achter ze ligt. Sommigen zien het even niet meer zitten en lopen met een hand in de zij en kijken alsof ze veel pijn hebben. Anderen zijn minder onfortuinlijk en huppelen haast over de brug heen. Met de support zit het wel goed. Overal langs het parcours, en dan vooral op de Coolsingel, is het aantal toeschouwers rijendik en met vlaggen,ballonnen, toeters, rozen en spandoeken moedigen ze de atleten aan. Overal klinkt muziek. De DJ op de Coolsingel houdt het publiek lekker aan de gang: ‘Handjes in de luuuuuuuuucht !’ Het is een groot feest in Rotterdam. Als de hardlopers over de finish zijn krijgen ze gauw een stuk wit plastic tegen afkoeling. Afgepeigerde Marathonlopers en hun vrienden en familie vliegen elkaar in de armen bij het weerzien. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. Iedereen zijn eigen gedachten tijdens het hardlopen en iedereen zijn eigen doel, maar allemaal zijn ze blij dat het erop zit. Want het is nogal wat meer dan 42 kilometer hardlopen. Of, zoals een van de net gefinishte deelnemers treffend weet te verwoorden: ‘Het is gewoon een takkeneind’.

Karin Leijen (1984) is freelance journalist en editor met Twentse roots maar woonachtig in de Betuwe. Is (mede)eigenaar van audiovisueel productiebedrijf Pecto Productions. Doet haar best om gezond te leven, sport daarom regelmatig en is zelden te vinden bij een fastfoodketen. Houdt van slechte films en goede muziek. Heeft last van ochtendhumeur, bewondert doorzetters en kan een beetje humor in de mens zeer waarderen.

Google+