Amstel Gold Race 2012, de Toertocht

Vrijdag 13 april aangekomen in Valkenburg. Niet om de Amstel Gold Race zelf te fietsen, hopelijk komt het er volgend jaar van, maar om van dichtbij te beleven wat er allemaal gebeurt als er 12.000 toerrenners een tocht gaan rijden in en rondom Valkenburg. In het hotel zijn er al veel wielerliefhebbers aangekomen die zaterdag een rit gaan maken van 65, 100, 125, 150, 200 of 250 kilometer. Vrijdagavond is er de inschrijving bij de Polfermolen midden in Valkenburg. Vanaf de middag is het er druk. Iedereen gaat zijn startnummer en naamplaatje ophalen om dit de volgende dag te kunnen bevestigen op shirt en fiets.

Vertrek Amstel Gold Race

Vanaf zaterdagmorgen 6 uur kunnen de rijders vertrekken. Iedereen dient ’s avonds voor 7 uur te finishen. Maximaal 13 uur dus voor de korte tocht van 65 kilometer wat uiteraard goed te doen is maar ook 13 uur voor 250 kilometer. Dit betekent dat je met rustpauzes meegerekend toch al gauw zo’n 25 kilometer per uur moet rijden. Dit lijkt hard maar op een racefiets ben je zo een eind weg en de mensen die deze afstand rijden zijn over het algemeen ook goed getraind. Toch is het opvallend wat een diversiteit aan mensen deze tocht gaan rijden. Jong, oud, dun, dik, man, vrouw verschijnt aan de start op de meest moderne racefiets of op een oudje. Maar ook wordt de tocht afgelegd op een mountainbike of ATB.

Toertocht Amstel Gold Race

Alle rijders krijgen een routebeschrijving van hun tocht. Gedurende de tocht staan er voldoende verzorgingsposten langs de route, zijn er een aantal EHBO-posten en rijden medische mensen en politiemensen rond. Waar nodig staan er mensen langs de weg om de route te wijzen en er voor te zorgen dat men niet verkeerd rijdt. Toch is er ook voor ander verkeer de mogelijkheid om zijn/haar weg te kiezen. Prima geregeld en men heeft oog voor de fietser. Wat vandaag helaas ook is gebeurd, is dat er onverlaten op de route (met name bij de Fromberg) het nodig hebben gevonden om punaises op de route te strooien zodat er veel mensen waren met een lekke band.

De Finish

Het einde van de tocht ligt bovenop de Cauberg waar morgen ook de rit eindigt voor de professionals. De Cauberg is geen makkie en velen hebben dan ook moeite om boven te komen (stijgingsstukken van 12% maar liefst), anderen rijden op het oog vrij makkelijk naar boven om dan de streep te passeren en zichzelf een voldaan gevoel te geven. Bovenop de Cauberg is er ook al een hoop media aanwezig. De Belgen, Duitsers en Hollanders maken al sfeerimpressies en bereiden zich voor op morgen want dan wordt de enige voorjaarsklassieker die Nederland rijk is verreden.

Jos Eerden